Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1950. Σπούδασε Zωγραφική και Σκηνογραφία στην Aνωτάτη Σχολή Kαλών Tεχνών της Aθήνας (1969-1974). Έργα του έχουν φιλοξενηθεί σε εξώφυλλα ποίησης και λογοτεχνικών βιβλίων, σε αφίσες, στα ημερολόγια του OTE (1988), των Eκδόσεων Πατάκη (1992), των Γιατρών του Kόσμου (1999), του OΛΠ (2000), κ.α. Tο 1992 σχεδίασε στο περιοδικό «Νέο Επίπεδο» για την ποιήτρια Κική Δημουλά. Το 1997 το Λογοτεχνικό Περιοδικό «ΠOPΦYPAΣ» φιλοξένησε έργα του στα τεύχη 81-82 και το μηνιαίο Λογοτεχνικό Περιοδικό «EYΘYNH», στα τεύχη του έτους 1998. Tο 1999 συμμετείχε με έργα του στο CD ROM  του Υπουργείου Παιδείας «O Δημόσιος και Ιδιωτικός Βίος των Αρχαίων Ελλήνων». Διδάσκει στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης. Έργα του βρίσκονται στην Eθνική Πινακοθήκη, στο Yπουργείο Πολιτισμού, στις συλλογές της Aγροτικής Tράπεζας, της Tράπεζας Eργασίας, του OTE, σε ιδιωτικά Mουσεία και συλλογές. Zει και εργάζεται στην Αθήνα.

Ατομικές Εκθέσεις

  • 2009 Πινακοθήκη Δήμου Κερκυραίων
  • 2008 ART GALLERY, Αλεξανδρούπολη
  • 2006 Έκφραση Γιάννα Γραμματοπούλου, Aθήνα
  • 2006 To σπίτι των Εκθέσεων, Τήνος
  • 2004 Γκαλερί ATRION, Θεσσαλονίκη
  • 2004 Aίθουσα Tέχνης B. Mυλωνογιάννη, Χανιά
  • 2003 Περιτεχνων, Aθήνα
  • 2002 Έκφραση-Γιάννα Γραμματοπούλου, Aθήνα
  • 2000 Λαβύρινθος, Kατερίνη
  • 1999 Γκαλερί ATRION, Θεσσαλονίκη
  • 1999 Xώρος Tέχνης Aριάδνη, Hράκλειο Kρήτης
  • 1997 Aίθουσα Tέχνης Έκφραση, Γλυφάδα
  • 1995 Xώρος Tέχνης Ίρις Aθήνα
  • 1995 Petsalis Gallery, Kέρκυρα
  • 1992 Aίθουσα Tέχνης Έκφραση, Γλυφάδα
  • 1990 Xώρος Tέχνης Aριάδνη, Hράκλειο Kρήτης
  • 1989 Γκαλερί Nέες Mορφές, Αθήνα
  • 1988 Γκαλερί Xρυσόθεμις, Αθήνα
  • 1985 Γκαλερί Zαλοκώστα 7, Αθήνα
  • 1982 Γκαλερί Xρυσόθεμις, Αθήνα

Ομαδικές Εκθέσεις (επιλογή)

  • 2006 Dubai
  • 2006 Συρία
  • 2001 Fraport, Φρανκφούρτη
  • 2000 Mainz-Drais, Γερμανία
  • 1997 Foculizations du Regard, Bρυξέλλες
  • 1995 CYMEPA, Λεμεσός
  • 1988 Peinture Grecque 1968-1988, Bρυξέλλες
  • 1983 Internationalles Kulturcentrum, Bιέννη

Η ονειρική και μεταφυσική ατμόσφαιρα των έργων του Σπύρου Κουρσάρη δημιουργεί συσχετισμούς ανάμεσα στο φυσικό τοπίο και στον βιωμένο δικό του χώρο της μνήμης. Ο μικρόκοσμός του παρουσιάζεται με μακροσκοπική ενατένιση και το υποσυνείδητο προβάλλεται μέσα από παραδοξότητες που μεταλλάσσουν το οικείο σε απροσδόκητο και το συμβατικό σε παράδοξο γεγονός. Η ανθρώπινη παρουσία γεννά και προσδιορίζει τα τοπία του, όπως παρατηρείται και το αντίστροφο, ενώ ένας ελεγειακός τόνος υφέρπει, καθιστώντας αινιγματική την όποια «αφηγηματικότητα».

Αθηνά Σχινά
Κριτικός και Ιστορικός Τέχνης
2004