Share thisTwit about thisShare thisShare thisShare this

Γεννήθηκε το 1969 στην Αδριανή Δράμας. Πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής με τον Κώστα Μεϊμάρογλου και αργότερα με τον Κώστα Παπατριανταφυλλόπουλο. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της  Αθήνας κατά τα έτη 1989-1994 με καθηγητή τον Χρόνη Μπότσογλου και χαρακτική με τον Θανάση Εξαρχόπουλο. Από το 1993 έως το 1998 έκανε ελεύθερες σπουδές στην Ισπανία μελετώντας την ισπανική σχολή στο μουσείο του Πράδο. Έργα του ανήκουν σε πολλές ιδιωτικές συλλογές και μουσεία στην Ελλάδα και στην Ισπανία. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα και στην Κωνσταντινούπολη.

Ατομικές Εκθέσεις

  • 2012 Βενετία, Αίθουσα Τέχνης Γαβράς, Αθήνα
  • 2011 Φανάρι-Βαλατάς Κωνσταντινούπολη, Αίθουσα Τέχνης Γαβράς, Αθήνα
  • 2010 Φανάρι-Βαλατάς Κωνσταντινούπολη, Αίθουσα Τέχνης Γαβράς, Tuyap Art Fair Κωνσταντινούπολη, Τουρκία
  • 2009 Σπουδή στο Πράδο 1990-2007, Βυζαντινό & Χριστιανικό Μουσείο, Αθήνα, επιμέλεια Ελένη Μάργαρη
  • 2007 Αναδρομική, Ελληνικό Κέντρο, Λονδίνο
  • 2006 Ζωγραφική, Γκαλερί Έψιλον, Θεσσαλονίκη
  • 2006 Κωνσταντινούπολη, Αίθουσα Τέχνης Γαβράς, Αθήνα
  • 2005 Ζωγραφική, Αίθουσα Τέχνης Γαβράς, Αθήνα
  • 2002 Ύδρα, Αίθουσα Τέχνης Γαβράς, Αθήνα
  • 2000 Το προσωπικό στρατόπεδο, Χώρος Τέχνης 24, Αθήνα
  • 1997 Ζωγραφική, Χώρος Τέχνης 24, Αθήνα
  • 1996 Πορτραίτα, Αίθουσα Τεχνών στη Σχολή των Τεχνών, Τολέδο
  • 1992 Τοπία, Χώρος Τέχνης 24, Αθήνα

Ομαδικές Εκθέσεις

  • 2012 Ellenico Plurale – Dipinti dalla Collezione Sotiris Felios, Complesso del Vittoriano, Ρώμη (επιμέλεια Giuliano Serafini)
  • 2012 Μεταξύ πραγματικού και φανταστικού. Έργα από τη Συλλογή Σωτήρη Φέλιου, Κέντρο Τέχνης Τζιόρτζιο Ντε Κίρικο, Βόλος (επιμέλεια Ειρήνη Οράτη)
  • 2012 Face to Face, Μουσείο Φρυσίρα, Αθήνα
  • 2011 20x20, Σύγχρονοι Έλληνες δημιουργοί φιλοτεχνούν τα πορτρέτα ξεχωριστών ανδρών, ΒΗΜΑΜΕΝ, Αθηναΐδα, Αθήνα
  • 2011 Πορτρέτο, Αίθουσα Τέχνης Γαβράς, Αθήνα
  • 2010 Συλλογή Σωτήρη Φέλιου, Αθήνα
  • 2010 Μπρίνιες, επιμέλεια Ίρις Κρητικού
  • 2010 Μουσείο Ντιμίτρι Καντεμίρ Γκαλερί Art Istanbul Κωνσταντινούπολη
  • 2010 Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη, Σισμανόγλειο Μέγαρο, Κωνσταντινούπολη και Τεχνόπολις Γκάζι, Αθήνα, επιμέλεια Ίρις Κρητικού
  • 2010 Γυμνή Αλήθεια, Μουσείο Φρυσίρα, Αθήνα
  • 2009 Αίθουσα Τέχνης Γαβράς, Αθήνα
  • 2009 Συνέβη στην Αθήνα, Τεχνόπολις, Γκάζι, επιμέλεια Ίρις Κρητικού
  • 2009 Γκαλερί της Έρσης, Αθήνα
  • 2008 Γυμνό, Γκαλερί της Έρσης, Αθήνα
  • 2008 Θεσσαλονίκη, Γκαλερί Έψιλον, Θεσσαλονίκη
  • 2008 Τοπία της Ύδρας, Γκαλερί Ζουρντός, Ύδρα
  • 2008 Open Art Fair, Ultrecht, Ολλανδία
  • 2007 Πορτρέτο, Αίθουσα Τέχνης Γαβράς, Αθήνα
  • 2007 Όψεις της Μορφής-Σημάνσεις του Τοπίου, Συλλογή Αντώνη και Άζιας Χατζηιωάννου, Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων. Επιμέλεια: Ίρις Κριτικού
  • 2007 Τα Εαρινά, Γκαλερί Έψιλον, Θεσσαλονίκη
  • 2007 Ανδρικό γυμνό, Περιτεχνών, Αθήνα
  • 2006 Γυμνό, Αίθουσα Τέχνης Γαβράς, Αθήνα
  • 2006 Ερωτικό, Γκαλερί της Έρσης, Αθήνα
  • 2005 Μάσκες, Προσωπεία: ως Αντικείμενα ή ως Σύμβολα, Περιτεχνών, Αθήνα
  • 2004 Έλληνες Ζωγράφοι, Μουσείο Φρυσίρα, Αθήνα
  • 2004 Επώαση Εκκόλαψη Εικόνων, Περιτεχνών, Αθήνα
  • 2004 Γη, Γκαλερί της Έρσης, Αθήνα
  • 2004 Το εργαστήριο, το σπίτι, η τέχνη, η ζωή, Γκαλερί της Έρσης, Αθήνα
  • 2004 Έκφραση- Γιάννα Γραμματοπούλου, Αθήνα
  • 2004 Νεοελληνική Ζωγραφική, Συλλογή Ιωάννη Κυνηγόπουλου, Δημοτική Πινακοθήκη Θεσσαλονίκης
  • 2004 Ανθρωπογραφία, Συλλογή Χρίστου Χριστοφή, Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, Ξάνθη
  • 2003 3 νέοι καλλιτέχνες, Έκφραση, Γλυφάδα
  • 2003 Εικαστικά Κάλαντα, Περιτεχνών, Αθήνα
  • 2003 Όψεις της πραγματικότητας, Γκαλερί της Έρσης, Αθήνα
  • 2002 Έλληνες Ζωγράφοι, συλλογή Χρίστου Χριστοφή, Αθήνα
  • 2002 Κέντρο Εικαστικών Τεχνών Γ. Καρύδη, Αθήνα
  • 2001 Ε.Ε.Τ.Ε., Τεχνόπολις Γκάζι, Αθήνα
  • 2001 Μουσείο Φρυσίρα, Αθήνα
  • 2001 Έκφραση- Γιάννα Γραμματοπούλου, Αθήνα
  • 2001 Στη γειτονιά μας, Περιτεχνών, Αθήνα
  • 2000 Κονσέρβες 2000, Λιθογραφείο οδού Πειραιώς Αθήνα
  • 2000 Χώρος Τέχνης 24, Αθήνα
  • 1997 Γκαλερί της Έρσης, Αθήνα
  • 1995 9  Έλληνες Καλλιτέχνες στην Ισπανία, Πρεσβεία Ελλάδας, Μαδρίτη
  • 1994 Έκθεση Τελειοφοίτων ΑΣΚΤ, Εθνική Πινακοθήκη, Αθήνα
  • 1990 Κτίριο Καλλιτεχνών, Αθήνα
  • 1986 Ομαδική ΝΕΛΕ Δήμου Θεσσαλονίκης

Ανοίγοντας ένα παράθυρο προς την Πόλη

Λέγεται ότι, πίσω από κάθε καλλιτεχνική προσέγγιση, βρίσκεται η αρχή μιας περιπέτειας. Η προσωπογραφία της κάθε εποχής, του κάθε τόπου, είναι πάντα μπροστά μας. Όμως κρύβεται κάτω από έναν αόρατο μανδύα που καλείται ο καλλιτέχνης να την ξεσκεπάσει για να την παρουσιάσει μέσα από τον καθρέπτη τη δικής του ματιάς.

Κωνσταντινούπολη η πόλη του μύθου και της ιστορίας, του παρελθόντος και του παρόντος. Δύσκολη η αναζήτησή της. Για μας τους Έλληνες γλυκόπικρη η προσέγγισή της. Κι όμως όταν η συγκίνηση γίνεται οδηγός μέσα σε μια μόνο στυγνή μπορεί να μεταλλαχτεί σε έκφραση και τότε ξεκινάει το ταξίδι με ένα αυθεντικό αίσθημα υπευθυνότητας για να την κατακτήσει. Με τον ίδιο τρόπο πορεύτηκε κι ο Κωνσταντίνος Κερεστετζής.

Σ’ αυτό πρέπει να βοήθησαν και οι Μικρασιατικές του καταβολές, που τον καθοδήγησαν μέσα σ’ αυτήν την Πόλη ώστε να εκφραστεί με την τέχνη του και παράλληλα να καταγράψει τη συναισθηματική του ιστορία.

Ζωγράφος της τρυφερής ευαισθησίας, προσπάθησε μα αποτυπώσει εικόνες και παραλλαγές αποχρώσεων, από θάλασσα και φως που λειτούργησαν σαν ένας συγκεντρωτικός φακός στα χέρια του, βοηθώντας τις αναζητήσεις του. Σε κάθε χρωματικά ζωντανή πινελιά του καλλιτέχνη, διακρίνεται το πάθος της νεότητας του, ο λυρισμός και η αναπόληση. Αυτή η σύνθεση της προσωπικότητας του Κωνσταντίνου Κερεστετζή με τις εκφράσεις και τις προεκτάσεις της, μετουσιώνεται σε ενέργεια που προσλαμβάνεται από τον δέκτη του έργου.

Μέσα από ένα εικαστικό οδοιπορικό ζωντανεύει το χρόνο και αφήνει να γίνονται αντιληπτές οι ώρες και οι στιγμές που βίωσε σε ολόκληρη τη διαδρομή του. Μέσα από τις χρωματικές παραλλαγές αποκαλύπτονται εικόνες που αιωρούνται μέσα σε γλυκό φως και κάποτε μέσα στη μοναδική καταχνιά του Βοσπόρου. Άλλοτε πάλι σε προϊδεάζουν ώστε να νιώσεις την υγρασία ενός στενού δρόμου της παρακμής, που η ανηφοριά του, με το κατεστραμμένο καλντερίμι, οδηγεί στο μεγαλείο εκείνου του απαράμιλλου κτίσματος, τη Μεγάλη του Γένους Σχολή. Μια σχολή των γραμμάτων και της τέχνης που σε πείσμα των καιρών στέκει όρθια πάνω από 550 χρόνια. Ο ζωγράφος ανακαλύπτει την επιβλητική παρουσία της και η αίγλη της αφήνει ένα έντονο αποτύπωμα πάνω στην ψυχή του, σαν ανεξίτηλη σφραγίδα. Και τότε καθώς τον διεγείρει η ομορφιά της αρχιτεκτονικής, μεταχειρίζεται την ωραιότερη χρωματική γκάμα για να αποδώσει με τον πιο ειλικρινή τρόπο, το πορφυρό χρώμα της τοιχοδομής της.

Η ρεαλιστική απεικόνιση του παρελθόντος συνυφαίνεται ακατάπαυστα με το παρόν. Έτσι ανασαίνοντας ο ίδιος την αύρα μιας θάλασσας ερατεινής, παρατηρεί, να χοροπηδούν πάνω της πλεούμενα και με τον αλμυρό αφρό της να χαϊδεύει τα σπίτια στην άκρη του Βοσπόρου. Ένα κάλπασμα έρωτα έρχεται να του αφυπνίσει συναισθήματα για να δώσει μια σπίθα ζωντάνιας και ρομαντικής ευαισθησίας πάνω στα έργα του.

Αυτή την κίνηση των συναισθημάτων του, την χρησιμοποιεί για να μορφοποιήσει με τον πιο ρεαλιστικό και αποκαλυπτικό τρόπο, το μεγάλο επίτευγμα του Βυζαντινού πολιτισμού, την εκκλησία της Αγίας του Θεού Σοφίας. Την «Αγιά Σοφιά». Ο ήλιος γέρνει και ο μοναδικός στο είδος του τρούλος της αρπάζει αφλεγή φωτιά, καθώς μας δίνει την απόλυτη εικόνα του πραγματικά αιωρούμενου. Εξάλλου διαφαίνεται ότι ο καλλιτέχνης με πολύ μαεστρία προσπαθεί με κάποιες ανάλαφρες πινελιές του, να απαλύνει την αλλοδοξία του κτίσματος.

Με μια ματιά νοσταλγική χαϊδεύει το θρυλικό σιδηροδρομικό σταθμό «Όριαντ Εξπρές». Μια μυστική συναλλαγή, μια αύρα Ανατολής διάχυτη μέσα σε σκοτεινές ρούγες με τουρκικά χαλιά που προβάλουν σαν απόθεμα γαλήνης πάνω στους πίνακές του, ενεργοποιούν τη φαντασία και σου μεταδίδουν φιλοσοφημένα μηνύματα του ασάλευτου και του αιώνιου.

Θέλω να συγχαρώ τον ευγενικό Κωνσταντίνο Κερεστετζή που μπόρεσε ν’ ανοίξει ένα παράθυρο προς την Πόλη και παραμέρισε την κουρτίνα του χρόνου για να φέρει στην επιφάνεια όλες τις ομορφιές και αντιθέσεις ενός πολιτισμού που σήμερα αναζητά την ταυτότητά του μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Ακόμη θα ήθελα να τον ευχαριστήσω ιδιαίτερα γιατί με τη ζωγραφική του κατάφερε να προκαλέσει έντονες δονήσεις στην ψυχή μου και να μου ξυπνήσει κοιμισμένα συναισθήματα, ξαναζωντανεύοντας εμπρός στα μάτια μου τη γενέτειρά μου τη σαγηνευτική Κωνσταντινούπολη.

Εύχομαι οι μελλοντικοί στοχασμοί του να ξεδιπλώνουν συνεχώς το αναγνωρισμένο πηγαίο ταλέντο του, συμβάλλοντας εποικοδομητικά στις επόμενες δημιουργικές αναζητήσεις του.

Ζωή Τατάκη-Ιωσηφίδου
Λογοτέχνης-Ποιήτρια
2006