Γεννήθηκε στην Αθήνα. Έκανε Foundation Course in Art & Design στο Central Saint Martin’s του Λονδίνου και το 2005 αποφοίτησε από την Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών όπου σπούδασε ζωγραφική με καθηγητή το Δημήτρη Μυταρά. Από το 2002 έως το 2005 εργάστηκε ως καθηγήτρια στο Εργαστήρι Τέχνης Χαλκίδας.

Ατομικές Εκθέσεις

  • 2007 Ανθίζω λίγο ακόμα…, Δημοτική Πινακοθήκη Καλλιθέας
  • 2007 Homo Materialis, Athens Art Space - Mary Alexiou.

Ομαδικές Εκθέσεις

  • 2011 Eat it, Art Πρίσμα Gallery, Πειραιάς
  • 2011 Look at my book, έκθεση βιβλίων καλλιτεχνών, Art Πρίσμα Gallery, Πειραιάς
  • 2010 Opening, Art Prisma Gallery, Πειραιάς
  • 2010 Περιβάλλον, Art Prisma Gallery, Πειραιάς
  • 2009 Christmas exhibition in Piraeus, Art Prisma Gallery, Πειραιάς
  • 2009 Erotica, Art Prisma Gallery, Πειραιάς
  • 2009 Ο γλυκή μου έαρ!, Art Prisma Gallery, Πειραιάς
  • 2009 Έρως…έρωτες, Classical Larissa Imperial, Λάρισα
  • 2008 Bazaar 2008, Art Prisma Gallery, Πειραιάς
  • 2008 Conversations, Art Prisma Gallery, Πειραιάς
  • 2008 Vernal 2008, Art Prisma Gallery, Πειραιάς
  • 2008 Xefantoma, Art Prisma Gallery, Πειραιάς
  • 2008 Image-Space-Action 2, Τεχνόπολις-Γκάζι, Αθήνα
  • 2007 B.A.LA 2007, πρώην Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας
  • 2007 Corpus, Art Prisma Gallery, Πειραιάς
  • 2007 Ο πολιτισμός της Ελιάς, Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, Αθήνα
  • 2006 Touch 2006, Δημοτική Πινακοθήκη Αγ. Νικολάου, Κρήτη
  • 2006 Απόφοιτοι 2004-2005, ΑΣΚΤ
  • 2006 23K+K, Δημοτική Πινακοθήκη Καλλιθέας, Αθήνα
  • 2006 Δια-ροές 9ο Φεστιβάλ νέων καλλιτεχνών, Μετρό Συντάγματος
  • 2005 Και κάθε ημέρα… ημέρα κατά του AIDS, Μετρό Συντάγματος

Project Εν Εξελίξει

  • 2012-13   Pandώra
  • 2012-13   Painkillers

Οι τελειωμένες καταστάσεις ίσως είναι φαινομενικές στη δουλειά της Έλυας Ηλιάδη…

Και αν η αποφασιστικότητα στη γραφή και η ρυθμική της τάση προσδίδουν ένα έντονο και ξεκάθαρο χαρακτήρα, που επίσης τείνει προς μια σχεδιαστική ισορροπία, παραδόξως κάθε εικόνα της σκαλίζει συνάμα χίλιες εσωτερικές συγκρούσεις.

Συμπιεσμένη μέσα σε κλειστές φόρμες και στιβαρούς όγκους, πάλλεται  η άυλη ταραχή, που σιγά-σιγά προκύπτει μετά από ένα αρχικό και ίσως εν μέρει άγνωστο ψυχικό τραύμα. Τότε, σαν το ξυράφι που κόβει και χαράζει, η οξεία γραφή της Ηλιάδη θυμίζει δυναμική κίνηση που «κομματιάζει κάποιο βρασμό συναισθημάτων» για να τον περιορίσει και να τον τοποθετήσει σ’ ένα «ζωγραφικό χάρτη ευαίσθητων και προσωπικών περιοχών». Εκεί, σ’ αυτό το ανθρωποκεντρικό σύμπαν μιας απροσδιόριστης εποχής, γωνιώδεις φιγούρες σαν άγνωστες χώρες, μπορούν και ξεδιπλώνουν τις εντάσεις τους μέσω της εκφραστικής δύναμης της ματιέρας ή του χρώματος που φέρει η ίδια τους η σάρκα, το ίδιο τους το χώμα. Εδώ ένα πράσινο, αλλού η υπαινικτική υφή της σκουριάς, αργότερα το βαθύ μαύρο της σινικής μελάνης, όλα φυλακισμένα στη γεωμετρία του σχήματος, εν τέλει εναρμονίζονται μ’ αυτήν για μια συμβολική και δυνατή διατύπωση βιωματικών εννοιών.

Αυτή λοιπόν η εξερεύνηση μέσα στο θολό και παγωμένο δωμάτιο των επικίνδυνων αναμνήσεων… αυτή η εικαστική μελέτη που βήμα βήμα οδηγεί σ’ ένα αλλόκοτο ελεγχόμενο καλλιτεχνικό ξέσπασμα… αυτή η μυστηριώδης ατμόσφαιρα που κρύβει ακόμα μυστικά επίπεδα ερμηνείας μέσα σε μια αναζήτηση προστασίας… αυτή η δυναμική φυγή προς την Ελπίδα, είναι και το λυτρωτικό ταξίδι της Ηλιάδη στους ανοιχτούς και αντισυμβατικούς δρόμους της δημιουργίας.

 

Μαρίνα Κανακάκη
Ιστορικός Τέχνης, Μουσειολόγος 

Δεκέμβριος 2010