Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1971. Για 15 χρόνια ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη δημοσιογραφία σε περιοδικά, σε ραδιοφωνικούς σταθμούς και στην τηλεόραση. Παρακολούθησε το Δ΄Εργαστήριο Ζωγραφικής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας με καθηγητή τον Μιχάλη Μανουσάκη (2007-2009). Σπούδασε στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών, της Σχολής Καλών Τεχνών, του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης με καθηγητές τον Ξενή Σαχίνη και τον Μανόλη Γιανναδάκη (2009). Συνέχισε τις σπουδές του στη χαρακτική στην Ακαδημία Καλών Τεχνών Eugeniusz Geppert, Wroclaw της Πολωνίας με καθηγητές τον Ch. Nowicki και τον Prz. Tyszkiewicz, με το πρόγραμμα LLP-Erasmus (2011). Το 2012 κέρδισε το βραβείο της 1ης Μπιενάλε Ελλήνων Σπουδαστών Χαρακτών Ex-Libris, Κρήτη. Έχει παρουσιάσει τη δουλειά του σε δέκα ατομικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έργα του ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές. Από το 2014 αρθρογραφεί στον ελληνικό Τύπο για τις εκθέσεις στο Παρίσι. Χαρακτικά του έχουν χρησιμοποιηθεί σε πολλές εκδόσεις (Διάττων, Μανδραγόρας, Πολύτροπον, Κέδρος, Μπαρτσουλιανος). Το 2015 τα θέατρα Eurydice, Zérο and Cristal του Παρισιού χρησιμοποιήσαν χαρακτικά του έργα για την προώθηση των παραστάσεών τους (posters, flyers, προγράμματα). Ζει και εργάζεται στο Παρίσι και στην Αθήνα.

Ατομικές Εκθέσεις

  • 2017 Ποιητικά Περιστατικά, Γκαλερί Ζουμπουλάκη, Αθήν
  • 2016 Ρομαντικό Δείπνο, Γκαλερί De L΄Angle, Παρίσι, Γαλλία
  • 2015 Η εκδίκηση της Κοκκινοσκουφίτσας, Halle Saint Pierre, Παρίσι, Γαλλία
  • 2013 Χαρακτική. Δούρειος Ίππος, Χώρος Τέχνης «24», Αθήνα
  • 2012 Χαρακτική, Μουσείο Χαρτιού, Duszniki Zdrόj, Πολωνία
  • 2011 Κριτική - Ανατροπή - παραμόρφωση, Έκθεση Χαρακτικής, Χώρος Τέχνης "24", Αθήνα
  • 2010 Zωγραφική – Χαρακτική, Κέντρο Χαρακτικής ΗΛΙΟΣ, Δήμος Νεάπολης, Θεσσαλονίκη
  • 2009 Τοπία της Σερίφου, Γυμνάσιο Σερίφου
  • 2006 Όλα είναι αλήθεια, ζωγραφική και κατασκευές, Γκαλερί Περιτεχνών, Αθήνα (επιμέλεια:  Όλγα Δανιηλοπούλου)
  • 1999 Έκθεση γλυπτικής με σύρμα, Γκαλερί Αιγόκερως, Αθήνα

Ομαδικές Εκθέσεις (επιλογή)

  • 2017 12ο Athens Animfest, Διεθνές Φεστιβάλ Animation, Αθήνα
  • 2016 Η ημέρα των νεκρών, Ένωση Χαρακτικής στο Παρίσι, Γαλλία
  • 2016 1ο Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Τέχνης για την Ψυχική Υγεία Νefele. Μουσείο Μπουζιάνη, Αθήνα
  • 2016 3ο Διεθνές Φεστιβάλ Χαρακτικής Athens Print-Fest, Αθήνα
  • 2015 Art Athina, Ομιλία: Τσαλαματά-Κατσαδιώτης, «Η χαρακτική στην Ελλάδα» σε συντονισμό του Κοσμήτορα της Σχολής Καλών Τεχνών Α.Π.Θ. Ξενοφώντα Σαχίνη
  • 2014 Κόδρα Fresh 2014, Θεσσαλονίκη
  • 2014 Αpparatus: Ideal Systems, Kalos & Klio Showroom, Θεσσαλονίκη
  • 2013 1η Μπιενάλε Ελλήνων Σπουδαστών Χαρακτικής, Κρήτη
  • 2013 JU QI CUP - 1η Διεθνής Έκθεση Χαρακτικής – Εx Libris EXPO, Σαγκάη, Κίνα
  • 2012 Ανθρώπινα Μέτρα, Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων «Μελίνα»
  • 2012 XVI Μπιενάλε Χαρακτικής Φοιτητών, Βελιγράδι, Σερβία
  • 2012 12 Νέοι Εικαστικοί Καλλιτέχνες, από τις «Αναγνώσεις» της Κυριακάτικης Αυγής, Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων «Μελίνα»
  • 2012 Χρώμα στην «Πατρίδα των καιρών». Ίδρυμα Μ. Κακογιάννης
  • 2012 Χαρακτική του Α.Π.Θ., Γκαλερί “Αrtis Causa”, Θεσσαλονίκη
  • 2012 Transform 2012, Έκθεση Πανεπιστημίων Βαλκανικών Χωρών, Θεσσαλονίκη
  • 2012 Αthens Print-Fest, 2o Διεθνές Φεστιβάλ Χαρακτικής, Αθήνα
  • 2012 Γαλάζιος Καβαλάρης, Γκαλερί Συναγωγής. Εθνικό Μουσείο, Νις, Σερβία
  • 2012 1η Διεθνής Έκθεση Χαρακτικής Μικρής Διάστασης, Lauderhill Arts Center, Φλόριντα, H.Π.Α.
  • 2011 Αrt-Athina 2011, Συμμετοχή με την γκαλερί ΠεριΤεχνών, Αθήνα
  • 2011 1η Διεθνής Τριεννάλε Χαρακτικής, Βελιγράδι
  • 2011 5η Μπιενάλε de L΄Εstambe de Saint-Maur-des-Fosses, Γαλλία
  • 2011 Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων «Μελίνα»
  • 2011 Γκαλερί 96, Βοσνία – Ερζεγοβίνη
  • 2010 Untitled, Γκαλερί Περιτεχνών, Αθήνα
  • 2010 Φοιτητική Εβδομάδα, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Στρατόπεδο Κόδρα, Θεσσαλονίκη
  • 2010 Ανθρώπινα Μέτρα, Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων «Μελίνα» (επιμέλεια:  Ίρις Κρητικού)
  • 2010 Celebration Art 2010, Electroniki Art Gallery
  • 2009 Αντισταθείτε, Ελληνική Εθνική Επιτροπή Unicef, Δήμος Αθηναίων «Tεχνόπολις», Γκάζι (επιμέλεια: Ντόρα Ηλιοπούλου–Ρογκάν)
  • 2009 Σημειώσεις για ένα δέντρο, Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων «Mελίνα» (επιμέλεια:  Ίρις Κρητικού)
  • 2009 De Natura 4- Art Aquatique, Artower Athina
  • 2009 Why cinema now, Έκθεση Φοιτητών των Σχολών Καλών Τεχνών, 50ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, Πολιτιστικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τράπεζας
  • 2008 H λιθογραφία ως μέσον εικαστικής έκφρασης, 30 χρόνια από την αναβίωση της  λιθογραφίας στην χώρα μας, Πνευματικό Κέντρο Δήμου Πεύκης

Δύο λόγια για τα έργα και την θεματολογία

 

Στιγμές καθημερινότητας μέσα από το προσωπικό μου πρίσμα (ημερολόγιο). Ζέστη, κρύο, ασφυξία, σκόνη, άγχος, αγωνία, φόβοι, αέρας, μετά άπνοια, βρώμικα ρούχα, φθορά, ενοχές, ιδρώτας. Κιτρινισμένες και τρύπιες σκέψεις από τον χρόνο και την τριβή, "κάθισαν" στα κεφάλια μας. Πολύ μεγάλο βάρος, η πίεση αφόρητη που μετατρέπεται σε σπασμωδικό γέλιο, σε βαθμό νευρικότητας ή και έκστασης ακόμη, η "πίεση" της πρέσας (για το τύπωμα) μπορεί να χαρακτηρίσει τα έργα μου. Γέλιο μέχρι δακρύων με σκοπό την κάθαρση, μπορεί να μετατραπεί και σε κλάμα, αλλά ποιά η διαφορά; Όλα και τίποτα, μαζί και χώρια: Είναι το ίδιο! Ή όχι; Συγνώμη που σας προβλημάτισα, εσείς δείτε τα αλλιώς! Άλλωστε ποιός ο λόγος για να δίνεις εξηγήσεις για τα έργα σου; Έτσι σας περιορίζω την φαντασία. Ξεχάστε τίτλους και βάλτε δικούς σας, τους βάζω απλά, μόνο για να ξέρουμε για ποιο έργο μιλάμε.

 


Χριστόφορς Κατσαδιώτης

Υποστήριζα, πάντοτε, ότι κανένας παλιός τρόπος έκφρασης δεν πεθαίνει και ότι απλά, κοντά του, προστίθενται καινούργιοι. Το ενδιαφέρον ενός εικαστικού έργου, κατά τη γνώμη μου, έγκειται στο εξής σημείο: το σημείο εκείνο, όπου εστιάζεται η ποιότητα που χαρακτηρίζει το έργο ως σύνολο. Πόσο ελκυστική είναι η μυθοπλασία και πόσο ορθά αυτή έχει πραγματωθεί.

Έχοντας, λοιπόν, ως οδηγό αυτό το αξίωμα που παρέθεσα πρωτύτερα, ερχόμαστε να «διαβάσουμε» οπτικά τις εικαστικές συνθέσεις του Χριστόφορου Κατσαδιώτη και, μέσω αυτών των συνθέσεων, να εισέλθουμε στον κόσμο που μας προτείνει.

Μια πρώτη παρατήρηση που μπορεί να κάνει κανείς είναι η κάτωθι: οι εκφραστικές ανάγκες του καλλιτέχνη μετακινήθηκαν από το χώρο της ζωγραφικής στο χώρο των εικαστικών εκτυπώσεων, κομμάτι του οποίου είναι χαρακτική. Αν δεν κάναμε καμία αναφορά στη ζωγραφική, αυτό θα ήταν ένα λάθος, γιατί ο καλλιτέχνης εδραίωσε και πραγματοποίησε τα οράματά του μέσα από τις εικαστικές αξίες της ζωγραφικής. Και αυτό, ώσπου συνάντησε το θαυμάσιο κόσμο της χαρακτικής και ειδικότερα αυτόν της οξυγραφίας, που κυριολεκτικά τον έχει απορροφήσει, καθώς μέρα με την ημέρα του αποκαλύπτει τις άπειρες δυνατότητες που έχει. Εκφραστικές δυνατότητες, συνδεδεμένες με τα ιδιαίτερα μορφοπλαστικά χαρακτηριστικά που η κάθε μια από τις τεχνικές της χαρακτικής χαρίζει στον καλλιτέχνη και στο θεατή.

Έχουμε συνηθίσει κι έχουμε πολλοί από εμάς παραδεχτεί τους ρυθμούς που μας έχει επιβάλει η ζωή του σήμερα. Και όμως είναι θαυμάσιο να παρατηρεί κανείς τον καλλιτέχνη και πώς αυτός διαχειρίζεται τον «πολύτιμο» χρόνο, για να παράξει τα αποτελέσματα με τις ποιότητες που αυτός επιθυμεί, χωρίς να λογαριάζει το χρόνο που δαπανά. Απεναντίας, αν κάτι γίνει χωρίς σεβασμό και στον απαραίτητο χρόνο που χρειάζεται, τότε οι επιθυμητές ποιότητες θα χαθούν. Αυτό, λοιπόν, το σεβασμό και την ποιότητα πραγμάτωσης αποπνέουν οι οξυγραφίες του Χριστόφορου Κατσαδιώτη.  Και καθώς ο ρυθμός της εργασίας είναι αρμονικός, βήμα – βήμα, ο καλλιτέχνης μεγαλώνει τα όρια του εικαστικού κόσμου του μέσω της θητείας του στη χαρακτική. Θητεία, η οποία γίνεται κάτω από τους κανόνες της και χωρίς βιασύνη, αλλά με ενάργεια και με απόλυτο σεβασμό.

Η ματιά του Κατσαδιώτη προς τον κόσμο είναι αυτή του παρατηρητή και ταυτόχρονα κριτική. Παρακολουθεί και σχολιάζει τα όσα γίνονται, λαμβάνοντας μια θέση στα τεκταινόμενα, μια θέση που τον αντιπροσωπεύει. Χρησιμοποιεί με επιδεξιότητα την οικονομία των μέσων που του παραχωρούν οι τεχνικές της θερμής χάραξης στο τσίγκο. Η οικονομία αυτή των μέσων τον οδηγεί κατά κάποιο τρόπο στην εύστοχη και ξεκάθαρη κριτική, που επιχειρεί. Άλλωστε, η παράδοση των ιερών τεράτων του Goya, του Rembrant, του Εnsor με τα χαρακτικά τους, του δείχνει το δρόμο της διαχείρισης αυτών των πολύ ιδιαίτερων ποιοτικών δομικών στοιχείων. Ο συνδυασμός της χαραγμένης από την οξείδωση γραμμής με την οξειδωμένη πλατιά επιφάνεια, μας παραπέμπει στις πρωταρχικές αξίες ενός οικουμενικού σχεδίου, που οι περισσότεροι εικαστικοί καλλιτέχνες σίγουρα έχουν υπηρετήσει, σε κάποια στιγμή της δημιουργικής τους ζωής.

Στα έργα του, αναπτύσσονται πολύ προσεκτικά σκηνοθετημένοι σιωπηλοί διάλογοι ανάμεσα στα πρόσωπα που δεν αποκαλύπτουν τους χαρακτήρες τους, κάτω από τα προσωπεία που προσφέρει για πρώτη ανάγνωση ο καλλιτέχνης στους θεατές. Έτσι, κατά κάποιον τρόπο, μας παρακινεί να βρούμε το δικό μας χαρακτήρα και ποιο προσωπείο τον ενσαρκώνει, ώστε κι εμείς από θεατές να πρωταγωνιστήσουμε σε μια καινούργια σύνθεση, η οποία δεν είναι παρά ένα εικονογραφημένο κομμάτι από τη ζωή μας.

 

Ξενής Σαχίνης
Καθηγητής Χαρακτικής Σχολής Καλών Τεχνών
Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Subscribe To Our Newsletter

Join our mailing list to receive our latest news and updates.

You have Successfully Subscribed!