Γεννήθηκε στη Μυτιλήνη. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1981-1986). Συνέχισε τις σπουδές της στο Λονδίνο με υποτροφίες της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας (1990-1991) και του ΙΚΥ (1989-1991) στο Royal College of Art (Master of Fine Arts, 1988-1990) και σκηνογραφία στο Central-St. Martin´s School of Art & Design. Ζει κι εργάζεται στην Αθήνα.

 

Ατομικές Εκθέσεις

  • 2012 DREAMS, alma contemporary art gallery, Τρίκαλα
  • 2011 Ηώ Αγγελή, Δημοτική Πινακοθήκη Κορίνθου
  • 2010 Η χώρα του σώματος, C.K. Art Gallery, Λευκωσία, Κύπρος
  • 2009 Future Perfect / Τετελεσμένος Μέλλων, Αίθουσα Τέχνης Αθηνών
  • 2007 Γυναίκα σε κάδρο, C.K. Art Gallery, Λευκωσία, Κύπρος
  • 2006 Σπίτι παντού, Αίθουσα Τέχνης Αθηνών
  • 2003 Κοινός Τόπος, Γκαλερί Ζήνα Αθανασιάδου, Θεσσαλονίκη
  • 2003 Ιδιωτικός Χώρος, Αίθουσα Τέχνης Αθηνών
  • 2000 Πέρα από τις πόλεις, Αίθουσα Τέχνης Αθηνών
  • 1999 Το άλλο σπίτι, Γκαλερί Ζήνα Αθανασιάδου, Θεσσαλονίκη
  • 1998 Τα μέσα δωμάτια, Γκαλερί Κρεωνίδης, Αθήνα
  • 1995 Πόλεις και παρατηρητήρια, Γκαλερί Κρεωνίδης, Αθήνα
  • 1993 Γκαλερί Σκορπιός-Β. Μπαταγιάννη, Τρίκαλα
  • 1992 Τοπία επάλληλα, Γκαλερί Κρεωνίδης, Αθήνα
  • 1988 Γκαλερί Ώρα, Αθήνα
  • 1988 Γκαλερί Μιράντα, Ύδρα

 

Ομαδικές Εκθέσεις

  • 2012 Σμύρνη, Ianos Αίθουσα Τέχνης, Αθήνα, Θεσσαλονίκη
  • 2012 Τα μυστικά του κήπου, Ianos Αίθουσα Τέχνης, Αθήνα
  • 2012 To Be… Εικαστικό αφιέρωμα στον William Shakespeare, Ianos Αίθουσα Τέχνης, Αθήνα
  • 2012 10x10, Χώρος Τέχνης 24, Αθήνα
  • 2012 Γένους θηλυκού, Πρίσμα Art gallery, Πειραιάς
  • 2011 Η αλήθεια είναι πάντοτε παράλογος, Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων «Μελίνα»
  • 2011 Ματιές στην καθημερινότητα, Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων «Μελίνα»
  • 2010 -Τα ανθρώπινα μέτρα του σώματος,  Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων «Μελίνα»
  • 2010 Opening, Πρίσμα Art gallery, Πειραιάς
  • 2011 Look at my Book, Πρίσμα Art gallery, Πειραιάς
  • 2011 Σώματα-Τόποι: Έκθεση από τη συλλογή Αντώνη και Άζιας Χατζηιωάννου, Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού Παράρτημα Βερολίνου (επιμέλεια: Ίρις Κρητικού)
  • 2010 Επτά ιστοριούλες γιορτινές και παράξενες επτά,  Γκαλερί 24, Αθήνα
  • 2010 Ερυσίχθων: σύγχρονη ανάγνωση του μύθου, Ελληνοαμερικανική Ένωση & Παλιό Ελαιουργείο, Ελευσίνα
  • 2010 Ιχνηλατώντας την Κωνσταντινούπολη,  Σισμανόγλειο Μέγαρο, Κων/πολη
  • 2010 Ιωάννης Γεννάδιος,  Γεννάδειος Βιβλιοθήκη, Αθήνα
  • 2009 Shield & Symbol from the Ancient Veil to the Hijab, Athinais Art Center
  • 2009 Ιστορίες τοπίου, Βασιλική του Αγίου Μάρκου, Ηράκλειο Κρήτης & Λουτρό των Αέρηδων, Πλάκα, Αθήνα
  • 2009 Όψεις του λευκού, Ίδρυμα Λ. & Ε. Μπελλώνια, Σαντορίνη
  • 2009 Εννέα Γυναίκες Ζωγράφοι συνομιλούν για το περιβάλλον,  Δήμος Νήσου Ίου
  • 2009 Η Αίγινα των ζωγράφων,  Ιστορικό & Λαογραφικό Μουσείο Δήμου Αίγινας & Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων «Μελίνα»
  • 2009 Η Τέχνη στα πόδια σας, υπό την αιγίδα του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου Αθηναίων, Ίδρυμα Τσουδερού, Ξάνθη & Ιστορικό & Λαογραφικό Μουσείο Αλεξανδρούπολης
  • 2008 Έλληνες καλλιτέχνες, Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Βουκουρέστι, Ρουμανία
  • 2008 Δεσμοί Ύλης-Μια Συνάντηση Ελλήνων και Κινέζων Εικαστικών , στο πλαίσιο των πολιτιστικών ανταλλαγών Ολυμπιακών Αγώνων 2008, Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Σαγκάης, Κίνα, Τεχνόπολις Δήμου Αθηναίων & Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης
  • 2008 Τα μαύρα τακούνια (ποιητική συλλογή Γιώργου Χρονά), Γκαλερί Κ-art, Αθήνα
  • 2007 Γενέθλιος Τόπος, Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα
  • 2007 Σκιαγραφώντας τον Διονύσιο Σολωμό, οργάνωση Πινακοθήκη Μοσχανδρέου & «Μικρή Άρκτος», Μεσολόγγι, Μονή Κοσμά & Δαμιανού, Βενετία, Ιταλία & Πάρκο Ελευθερίας, Αθήνα
  • 2006 LACOSTE 12.12, Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα
  • 2006 Ήταν κάποτε η Πηνελόπη Δέλτα…, Κολλέγιο Αθηνών
  • 2005 Μάσκες, Γκαλερί Περί Τεχνών, Αθήνα
  • 2005 Μαρία Πολυδούρη, Γκαλερί 24, Αθήνα
  • 2005 Επίσκεψη στον Χαλεπά, Το σπίτι των Εκθέσεων, Τήνος
  • 2005 Ενυδρείο, Ξενοδοχείο Saint Nicolas Bay, Κρήτη
  • 2005 A TABLE, Γκαλερί Σκουφά, Αθήνα
  • 2004 Ευχολόγιο, Γκαλερί Έκφραση, Αθήνα
  • 2003 Εν πλω, Αίθουσα Τέχνης Μελίνα Μερκούρη, ‘Υδρα
  • 2002 30 x 40 cm, Αίθουσα Τέχνης Αθηνών
  • 2001 Μικρό και πολυμορφικό, Γκαλερί Batagianni, Αθήνα
  • 2001 Κάθισμα-Καθρέφτης-Κόσμημα, Gallery 3, Αθήνα
  • 2001 Εικαστική συνάντηση, Δημοτική Πινακοθήκη, Μυτιλήνη
  • 1999 Χάρτες,  Εικαστικό Κέντρο Καστέλλας, Πειραιάς
  • 1998 Ελληνικοί ορίζοντες- Σύγχρονη τέχνη από την Ελλάδα, York, Carlisle, London, Αγγλία
  • 1998 Εστίες του βλέμματος,  Βρυξέλλες
  • 1998 Γκαλερί Σκορπιός-Β. Μπαταγιάννη, Τρίκαλα
  • 1997 Ελληνική Τοπιογραφία (19ος-20ος αι.), Εθνική Πινακοθήκη, Αθήνα
  • 1997 Αστικό τοπίο,  Γκαλερί Ειρμός, Θεσσαλονίκη Πολιτιστική Πρωτεύουσα
  • 1997 Εστίες του Βλέμματος, Εικαστικό Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης, Λάρισα
  • 1997 Οδός Πειραιώς: Μεταμορφώσεις ενός βιομηχανικού Τοπίου, Αθήνα
  • 1996 Art Αθήνα 4,  Εκθεσιακό Κέντρο Αθηνών
  • 1996 Αρμονίη Χαρίεσσα, Γκαλερί Κρεωνίδης, Αθήνα
  • 1995 Φόρος τιμής στον Γκρέκο, Εθνική Πινακοθήκη, Αθήνα
  • 1995 Νέοι καλλιτέχνες,  Εκθεσιακό Κέντρο Ύδρας
  • 1995 Ανάμεσα στον Ουμανισμό και τη Σύγχρονη Εποχή,  Campus Arts, Ζηρίδη
  • 1993 Αίθουσα Τέχνης Άρια, Γ. Καππάτος, Κεφαλονιά
  • 1990 Απόφοιτοι Royal College of Art, Γκαλερί Henry Moore, Λονδίνο
  • 1990 Art Λονδίνο ΄90 - Ολυμπία, Λονδίνο
  • 1989 Arbeiten auf papier, Gallery Zur Alten Deutschen Schule, Thun, Ελβετία
  • 1987 Νέοι Ευρωπαίοι καλλιτέχνες, Monte Carlo, Μονακό
  • 1987 Πανελλήνια Έκθεση Εικαστικών Τεχνών, Πειραιάς
  • 1986 Απόφοιτοι εργαστηρίου Δ. Μυταρά,  Ωδείο Αθηνών
  • 1986 Νέοι Έλληνες ζωγράφοι, Μουσείο Γουλανδρή, Άνδρος
  • 1986 4 ζωγράφοι, Γκαλερί Μιράντα, Ύδρα

 

Στην άκρη της πόλης – Στην άκρη της φύσης

Οι γυναίκες της Ηώς Αγγελή

Η Ηώ Αγγελή ζωγραφίζει τις γυναίκες της σχεδόν όπως ένα µικρό κορίτσι στολίζει τις κούκλες του. Τις ντύνει, τις τοποθετεί, τις καµαρώνει σαν µια µικρή µητέρα, και τις έχει πάντα έννοια, έστω κι από µακριά, όταν της φεύγουν για να πάνε στα νέα τους σπίτια.

Τα ρούχα τους, ζωγραφισµένα µε πινελιές ρευστές ή σβησµένες, κι από την ίδια στόφα µε τους αγρούς ολόγυρά τους, κάποιες φορές δείχνουν ολοφάνερα την άρρηκτη σχέση των γυναικών αυτών µε ένα ζωγραφικό φόντο-φύση που µέσα του σχεδόν χάνονται ή µέσα από το οποίο µόλις αναδύονται. Συχνότερα, όµως, οι γυναίκες εµφανίζονται σαν ένθετες στο φόντο αυτό, σχεδιασµένες µε πινελιές αδρές και µε σαφείς σιλουέτες, φέροντας απλώς τα σηµάδια της καταγωγής τους από ένα περιβάλλον το οποίο τούς είναι ήδη µακρινό.

Στην άκρη του αστικού αλλά και του φυσικού τοπίου, αυτές οι γυναίκες-κορίτσια µοιάζει να µας παρουσιάζουν στωικά τον απόηχο της ιστορίας τους, που διαδραµατίστηκε ερήµην τους. Άλλοτε κοιτούν κατάµατα τον κόσµο έξω από τον κόσµο τους, κι άλλοτε µοιάζει να µας αγνοούν, θεατές της ταινίας του πεπρωµένου τους, που γυρίστηκε από κάποιον άλλο.

Φιγούρες στιβαρές και συγχρόνως ντελικάτες, σαν µεγάλες κούκλες µπροστά σε ένα κουκλόσπιτο που δεν τις χωράει πια, καθισµένες ή όρθιες, µετωπικά ή ελαφρά πλάγια, αλλά σχεδόν πάντα στην κάτω δεξιά ή αριστερή άκρη της εικόνας, ζουν, φαινοµενικά, µέσα στη φύση, που –όσο τους επιτράπηκε– επέλεξαν.

Η πόλη όµως είναι εκεί, στα σύνορα, σε έναν καµπυλωτό ορίζοντα, σαν µια πολύχρωµη κορυφογραµµή που ορίζει πάντα την πάνω µεριά του πίνακα και έχει αφήσει καθαρά τα ίχνη της στα φλεγόµενα οδοφράγµατα µιας διαδήλωσης, σε ένα ξεχασµένο κάθισµα γραφείου, στα αποµεινάρια κάποιας παιδικής χαράς, στις πάνινες καρέκλες µιας αστικής ζωής, που πάνω τους οι γυναίκες αυτές κάθονται, περιµένοντας – τι; Καθεµιά τους, µε το δικό της γνώρισµα-αντικείµενο, είναι η πρωταγωνίστρια µιας ιστορίας που γρήγορα φανερώνει πως δεν πρόκειται για παραµύθι: µια κατσίκα-σκήπτρο ενός χορταρένιου βασίλειου, µια φραγκοσυκιά-βουβή φίλη, ένα ζευγάρι τραµπάλες-παιχνίδια που δεν παίχτηκαν στην ώρα τους, ένας καναπές-σωτήριο παρτέρι, µια πετονιά-νήµα της ζωής, ένα ροζ κουνέλι-πένθος για τη χαµένη τρυφερότητα.

Υπάρχει παντού σε όλα αυτά µια µεγάλη αγάπη της Ηώς Αγγελή για τα µικρά αινιγµατικά σύµβολα, που αποτελούν συγχρόνως δυνατά οπτικά σηµεία εισόδου στις εικόνες της –µαύρα πουλιά, αυτιά µίκυ µάους, γυάλες µε χρυσόψαρα, κόκκινα µαλλιά– αλλά και για τους τίτλους των έργων της, καθώς και για τις ίδιες τις λέξεις.

Αν εδώ ο κίνδυνος έρχεται ντυµένος την ίδια αγάπη που µας προκαλεί να αναρωτηθούµε ποια να ‘ναι άραγε η ιστορία των γυναικών αυτών που µας διαφεύγει, τότε να σώσουν την Ηώ καταφθάνουν οι λιµνοθάλασσες των χρωµάτων της και τα λιβάδια των περίτεχνων πινελιών της, και ξεχύνονται αχόρταγα στον καµβά να πανηγυρίσουν τη χαρά τής ζωγραφικής. Στρόβιλοι πράσινης µπογιάς εισβάλλουν στα έπιπλα των κλειστοφοβικών δωµατίων και τα µεταµορφώνουν σε ανοιξιάτικες γραµµές-χωράφια, καταλύοντας την έννοια του µέσα και του έξω. Ελάχιστες καταχνιές µε πυρακτωµένα κίτρινα και κόκκινα γίνονται λαµπερά φώτα της ανάµνησης µιας νυχτερινής πόλης. Πυραµίδες-παλέτες υποδύονται τις σκηνές ενός καταυλισµού και µεταϊµπρεσιονιστικές µνήµες διώχνουν το µαύρο από τις σκιές των φυλλωµάτων και τα καλοσχεδιασµένα γυναικεία κορµιά. Στριφογυριστά σχέδια και σύννεφα χρώµατος λουλουδιάζουν τα κεφάλια των γυναικών και τα καθίσµατά τους, και ατόφιες χρωµατικές ζώνες σηµατοδοτούν την απόσταση σε περιοχές όπου ακόµα και οι δυνατές διαγώνιοι δεν δηλώνουν το βάθος αλλά επιβεβαιώνουν τη δύναµη µιας πολύβουης ζωγραφικής εικόνας που παρ’ όλα αυτά επιθυµεί να ιδωθεί µε τον τρόπο των παιδιών – από πάνω προς τα κάτω, όχι µε το µυαλό αλλά µε τα µάτια.

Η Ηώ Αγγελή είναι περήφανη για τις γιρλάντες των ασύµµετρων κτιρίων της που λαµπυρίζουν στις πάνω άκρες των έργων αυτών, αλλά η ονειρική χλωρίδα, κάτω χαµηλά, είναι ο τόπος όπου οι γυναίκες της θα ζήσουν πλέον. Χωρίς την αναµέτρηση µε τις µακρινές πολυκατοικίες, η θέα των λουλουδιών θα ήταν µόνο η υπέροχη επιφάνεια ενός παλιού τοίχου. Και χωρίς την ολάνθιστη γη, τα εργοστάσια δεν θα παρέµεναν αθώα. Η πόλη και η φύση µάλλον δεν θα συναντηθούν ξανά πια. Όµως οι θηλυκές φιγούρες που βρέθηκαν ανάµεσά τους συµφιλίωσαν τα όρια και έφεραν µια σιωπηλή αλλά βέβαιη οµορφιά.

Ελισάβετ Πλέσσα

Subscribe To Our Newsletter

Join our mailing list to receive our latest news and updates.

You have Successfully Subscribed!